She was born and raised in Heraklion, Crete. She studied theater, cinema and photography, while has acted as an actor in the city of Athens.

Today she lives and works in the city of Heraklion as an animator of theatrical play in schools in the prefecture. She has participated in group exhibitions in Heraklion and Chania and has attended several seminars and workshops with distinguished photographers from Greece and abroad. In 2016 her participation was selected in the annual competition of Photometria Festival among the 25 best and was exhibited in 13 different cities of Greece and three abroad.

Photohraphy, she thinks, is a personal affair. It is an in-depth investigation of ourselves, our memories and our fears. This art works psychothetically for herself, like many other forms of art.

Extremely influenced by the art of theater, her initial study, she designs and directs her frames so that the result conveys the emotion she wants, hoping that this does not deprive them of realism from the final result.

Every person and every body carries his story. This story I would like the viewer-reader to read on my pictures. If one day I manage to fill a book with these stories I will have fulfilled the first great goal I set myself when I first got a camera in my hands.


Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε θέατρο, κινηματογράφο και φωτογραφία, ενώ έχει δουλέψει ως ηθοποιός στην πόλη της Αθήνας.

Σήμερα ζει και εργάζεται στην πόλη του Ηρακλείου ως εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού σε σχολεία του νομού. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις σε Ηράκλειο και Χανιά ενώ έχει παρακολουθήσει αρκετά σεμινάρια και workshops με διακεκριμένους φωτογράφους της Ελλάδας και του εξωτερικού. Το 2016 η συμμετοχή της επιλέχθηκε στον ετήσιο διαγωνισμό του Photometria Festival ανάμεσα στις 25 καλύτερες και ταξίδεψε σε 13 διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας και τρείς του εξωτερικού.

Η φωτογραφία, πιστεύει πως είναι μια υπόθεση προσωπική. Αποτελεί μια «εις βάθος» διερεύνηση του εαυτού μας, των μνημών μας και των φόβων μας. Η τέχνη αυτή, λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά για την ίδια, όπως και πολλές άλλες μορφές τέχνης.

Έντονα επηρεασμένη από την τέχνη του θεάτρου, την αρχική της σπουδή, σκηνογραφεί και σκηνοθετεί τα κάδρα της έτσι ώστε το αποτέλεσμα να μεταφέρει ακριβώς το συναίσθημα που η ίδια επιθυμεί, ελπίζοντας πως αυτό δεν στερεί σε ρεαλισμό από το τελικό αποτέλεσμα.

“Κάθε πρόσωπο και κάθε σώμα κουβαλάει την ιστορία του. Αυτήν την ιστορία θα ήθελα να διαβάζει ο θεατής –αναγνώστης στις εικόνες μου. Αν κάποια μέρα καταφέρω να γεμίσω ένα βιβλίο με αυτές τις ιστορίες θα έχω εκπληρώσει τον πρώτο μεγάλο στόχο που έβαλα στον εαυτό μου, όταν για πρώτη φορά έπιασα φωτογραφική μηχανή στα χέρια μου.”